Oor is een voor de hand liggende naam voor een muziekblad, maar de redactie plakt er in 1971 toch het woord Muziekkrant voor, omdat volgens oprichter Barend Toet haast niemand de naam anders verstaat of begrijpt. ‘Wat dondert het hoe die krant heet!’, is de opmerking van de jazzmedewerker, ‘als het maar keihard en swingend is.’ Keihard en Swingend bv wordt de naam van de uitgeverij en het eerste exemplaar van de krant ligt op 1 april 1971 in de winkel met artikelen over onder meer bluesman John Mayall, jazzgrootheid Charles Mingus, modern componist Edgard Varèse en Luther Allison. Barend Toet geeft in het openingswoord aan waar OOR voor staat: ‘Wij willen de muziekliefhebbers uitgebreid informeren over veel soorten muziek: het hitwezen, de nederbiet, progressieve pop, het levenslied, boogie woogie, blues, rhythm & blues, jazz, tot zelfs experimentele muziek’. Van het eerste nummer worden veertigduizend exemplaren gedrukt en slechts negenduizend verkocht. Financieel gaat het in die eerste jaren dan ook niet voor de wind, totdat in het najaar van 1971 bluesmedewerker Wim Verbei de helpende hand biedt. Via Verbei komt OOR terecht bij de Haagse drukkerij en uitgeverij Levisson. Hij neemt tevens de eindredactie voor zijn rekening en de stukken worden zoveel mogelijk door de redactie zelf geschreven. Jip Golsteijn en Pim Oets leveren ook artikelen aan. Naar aanleiding van het eenjarig bestaan noemt NRC OOR ‘de enige echte Nederlandse muziekkrant’. Hoewel er natuurlijk in de loop der jaren veel meer popbladen zijn geweest is OOR de enige die het al 37 jaar volhoudt.

Oor